wersja kontrastowa
 
12 14 16

Strona główna

Z ostatniej chwili
  • Na 23 listopada br. Komisarz Wyborczy w Rzeszowie zwołał pierwszą sesję Rady Powiatu Strzyżowskiego kadencji 2018-2023   |   Sesje inauguracyjne nowej Rady Gminy Czudec zaplanowano na 21 listopada a Rady Miejskiej w Strzyżowie na 22 listopada   |   Dzisiaj (19.11) odbyły się pierwsze sesje Rady Gminy Frysztak, Rady Gminy Niebylec i Rady Gminy Wiśniowa   |   W porządku obrad przewidziano m.in. ślubowanie Radnych, wybór nowych Przewodniczących Rad oraz ślubowanie nowo wybranych Wójtów i Burmistrza   |   Do 27 listopada producenci rolni, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2017 r. huraganu, deszczu nawalnego lub gradu w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich mogą składać wnioski o pomoc do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa   |   Z okazji 100 – lecia odzyskania przez Polskę niepodległości pojawiły się na naszym lokalnym rynku dwie pozycje książkowe:   |   - Album „Miejscowości powiatu strzyżowskiego” wydany przez samorząd powiatowy w Strzyżowie,   |   - „Zatarte ślady przeszłości” Rafała Jaworka; książka opisuje ciąg wydarzeń rozgrywających się na terenie gmin Wiśniowa, Frysztak i części Strzyżowa od schyłku monarchii austro-węgierskiej aż po zakończenie II wojny światowej i lata niewoli. Oprócz licznych fotografii znaleźć w niej można także wykazy osób walczących, rannych i poległych   |   Ośrodek Kultury w Czudcu zaprasza w najbliższą niedzielę, 25 listopada do Parafialnego Domu Kultury w Czudcu na spektakl „Józef Błogosławiony” w reżyserii Janusza Pokrywki
bn_mi
bn_konsultacjes
bn_media
bn_RSO
bn_sgps
bn_bip
bn_Internetowy urzad
bn_oferty
bn_rejestr osuwisk
bn_wydawnictwa
nagrody
blank
blank
Pogoda w Strzyżowie
12 14 16
16
 

Kultura

Otwarto Izbę Pamięci w Szufnarowej

18 sierpnia 2013 r. w Szufnarowej odbyło się uroczyste otwarcie Izby Pamięci pn. „Jak żyli i pracowali nasi przodkowie". Na uroczystość złożyły się następujące elementy: Msza św. koncelebrowana przez proboszcza parafii ks. Jana Ziemińskiego, poświęcenie i otwarcie muzeum, zwiedzanie ekspozycji oraz degustacja potraw „swojskie jadło" przygotowanych przez Koło Gospodyń Wiejskich w Szufnarowej. Uroczystość poprowadził Pan Zenon Petka, a zaszczycili ją swoją obecnością zaproszeni goście, w tym m.in.: Ks. Antoni Domino, Wójt Gminy Wiśniowa Pan Tadeusz Przywara, Dyrektor Muzeum Samorządowego Ziemi Strzyżowskiej Pani Monika Bober-Kordas, Dyrektor Szkoły Podstawowej w Szufnarowej, a jednocześnie radna Rady Powiatu w Strzyżowie Pani Małgorzata Książek.


Utworzenie Izby Pamięci jest wyrazem wdzięczności i hołdem dla pierwszego proboszcza parafii śp. ks. kan. Bronisława Domino, z inicjatywy którego w 1996 r. w niezagospodarowanym do tej pory budynku, obok Kościoła Parafialnego p. w. Matki Bożej Ostrobramskiej w Szufnarowej utworzone zostało Muzeum Parafialne „Jak żyli i pracowali nasi przodkowie". Eksponaty stanowiły sprzęty i narzędzia gospodarcze związane z dawnym życiem na wsi i pracą rolników - niejednokrotnie nakładem własnych środków finansowych - gromadzone latami przez proboszcza i jego brata ks. Antoniego, a także przedmioty codziennego użytku, dokumenty, rodzinne pamiątki pozyskane od mieszkańców Szufnarowej i okolicznych wsi, którzy chcieli ocalić je od zapomnienia, przekazać ich historię oraz wzbogacić wiedzę o naszym regionie. Wszystko po to, żeby pamięć o nich została przekazana młodszym pokoleniom. Za swoje zaangażowanie w stworzenie muzeum w grudniu 1996 r. podczas zorganizowanego przez Wojewódzki Dom Kultury w Rzeszowie konkursu pt. „Skąd nasz ród" ks. Bronisław otrzymał tytuł: „Mecenasa sztuki ludowej", w październiku 1997 r. „Złotą odznakę" Ministra Kultury, a w 2005 r. wraz z bratem Antonim Nagrodę Honorową Zarządu Powiatu w Strzyżowie. Po przejściu ks. Domino na emeryturę i przeniesieniu się do Domu Księży Seniorów w Słocinie zainteresowanie Muzeum zmalało.


W 2009 r. pojawiła się możliwość skorzystania z pomocy unijnej w działaniach prowadzących do ratowania dziedzictwa kulturowego naszego regionu, a także kontynuowania zamysłu ks. Bronisława, aby „ocalić od zapomnienia" artefakty z dawnych czasów. Przy poparciu nowego proboszcza ks. Władysława Depy złożono wniosek na utworzenie i modernizację Izby Pamięci „Jak żyli i pracowali nasi przodkowie". Po trzech latach starań od złożenia wniosku, w roku 2012 została podpisana przez nowego już proboszcza ks. Jana Ziemińskiego umowa na dofinansowanie remontu i utworzenie ekspozycji.


Dzięki współpracy lokalnej grupy pasjonatów, którzy przepracowali społecznie ponad 200 godzin, wykorzystując także pozyskane środki unijne, został przeprowadzony niewielki remont pomieszczeń, wykonano regały i półki na eksponaty oraz napisy i foldery reklamujące. W pracach brało udział także młode pokolenie - kilkoro uczniów szkoły podstawowej. Dalsze prace polegały na odświeżeniu zbiorów, a także merytorycznym i fizycznym utworzeniu ekspozycji. Aktualnie istniejące zbiory wymagają zabiegów fachowej konserwacji, skatalogowania i właściwych warunków przechowywania, aby dorobek wielu dziesięcioleci nie został zaprzepaszczony.


Obecnie Izba Pamięci składa się z trzech sal i poddasza, w których mieści się ponad 3 tys. eksponatów.


Pierwsze pomieszczenie „Wystrój izby wiejskiej chaty" stanowi zrekonstruowana izba mieszkalna, wyposażona w przedmioty związane z życiem i pracą w domu. Zaraz przy wejściu znajduje się kropielniczka. Na frontowej ścianie umieszczono kredens, obok łóżko i kołyskę. Za łóżkiem drewniana walizka podróżna. Dalej umywalka z miednicą, wieszak na naczynia i garnuszki oraz toaletka, na której umieszczono lokówkę i falownicę do włosów rozgrzewane w żarze pieca. Na ścianach wiszą obrazy świętych, na półkach kamionkowe naczynia. W rogu izby znajduje się szafka z wywietrznikiem, w której przechowywano produkty spożywcze, czyli dzisiejsza lodówka. Dalszy wystrój stanowi kuchnia z okapem, susznią i kociołkiem. Na podłodze przy ścianach ustawione są: dzieża, cebrzyk, konew, maśniczka, prasa do sera, żeliwne garnki i kufer na odzież.


Druga sala przedstawia klasę szkolną z lat 50 - 60 XX w. W ławkach znajdują się drewniane i tekturowe tornistry. Na półce podręcznik do szkółkarstwa i geografii z roku 1920. Na ścianie drewniana tablica i prace uczniów (makatki i obrazy) oraz autoportret pana Józefa Jareckiego.


W trzeciej sali znaleźć można pamiątki po tych mieszkańcach, którzy swoimi talentami służyli innym. Jest to sala rzemiosła. Znajdują się tutaj: przedmioty i narzędzia do obróbki lnu i konopi: międlice, cierlice, krężele, rafacze, motowidła, wrzeciona i kołowrotki oraz warsztat tkacki z 1937 r.; kącik poświęcony pszczelarstwu, gdzie mieści się miodarka, odymiacz i wyroby z wosku; szewstwo: buty drewniane, skórzane, słomiane kalosze zakładane na buty- berlacze, narzędzia szewca, formy i prawidła do butów; stolarstwo - na warsztacie stolarskim m.in. heble i spust, cyrkle; kowalstwo - narzędzia kowala, takie jak obcęgi, cęgi, młotki czy podkowy.


Na poddaszu wydzielona jest część sakralna, w której ustawiono przedmioty kultu religijnego: obrazy, feretrony, krzyże, lichtarze, ornaty, umbrikullum, mszał łaciński i książeczki do modlitwy, drewniane rzeźby ludowe pochodzące z kapliczek.


W dalszej części tego pomieszczenia na regałach wyeksponowane zostały przedmioty codziennego użytku i narzędzia przybliżające życie dawnej wsi. Cepy, drewniane widły do siana, sierpy, nosidła do noszenia wody tzw. kule, drewniane łopaty; zestaw narzędzi ciesielskich: piły, topory, ośniki; naczynia klepkowe: maźniczki, cebrzyki, konwie, dzieże; naczynia do mierzenia objętości: garnce, korce i miarki. Dalej naczynia dłubane: niecki i koryta. Na kolejnych regałach znajdują się zbiory lamp naftowych i karbidowych, żelazka (na duszę, węgiel), magielnice, prasy do sera, kufry i skrzynie, plecione koszyki, turoń, kobylnice, młynki do pieprzu, soli, hełmy i menażki z okresu II wojny światowej i wiele, wiele innych.


Otoczenie muzeum stanowią: szopa, a w niej sanie wyjazdowe, bryczka, miech kowalski, młynki do zboża, sieczkarnie, maszyna do młócenia, ule w pniach, wóz strażacki, wiatraki, kieraty, studnia z żurawiem.


Izbę Pamięci można zwiedzać po uprzednim uzgodnieniu terminu z proboszczem Parafii Szufnarowa ks. Janem Ziemińskim tel.: 17 277 51 38 lub e-mail: aktep60@interia.pl z Panem Zenonem Petką, nauczycielem w Szkole Podstawowej w Szufnarowej. „Każdy, kto chce poznać historię życia i chociaż w pewnym stopniu wyobrazić sobie pracę naszych dziadów i pradziadów, powinien odwiedzić to miejsce, w którym obiekt i jego eksponaty służą do pogłębiania wiedzy historycznej. Kameralny nastrój sprawi, że wyjdzie stąd ubogacony niezapomnianymi wrażeniami" - mówi opiekun muzeum Pan Petka.


Galeria zdjęć z uroczystości dostępna jest w serwisie wsi Szufnarowa pod adresem: http://szufnarowa.eu/index.php?object=galeria&view=otwarcie_izby&str=1/ oraz stronie Ośrodka Kultury w Wiśniowej /www.okwisniowa.pl/galeria/484/slides/DSC_0594.html/. 

 

[Inf. i zdjęcie p. Z. Petka, oprac. A. Zielińska]

 

Data dodania: 27-08-2013
liczba wyświetleń: 1971

Pozostałe kategorie