Najmniejszą z gmin powiatu strzyżowskiego tworzy 13 wsi położonych w dolinie Wisłoka oraz wzdłuż jego północnych i południowych dopływów. Zachodnią granicę gminy stanowi naturalny fragment Pogórzy: Strzyżowskiego i Dynowskiego, ujęty granicami parku krajobrazowego. Na południe od doliny Wisłoka jest to zalesione pasmo Jazowej z Czarnówką (491 m n.p.m.) i Krowią Górą (469 m n.p.m.), na północ zaś część masywu Barda i Góra Chełm (528 m n.p.m.) z rezerwatem (155 ha), w którym chroniony jest naturalny kompleks lasów bukowych i bukowo-jodłowych.

Przez obszar gminy przebiega droga z Rzeszowa i Strzyżowa do Jasła i Krosna (nr 988) oraz jej odgałęzienie do Ropczyc (nr 986). Doliną Wisłoka biegnie także linia kolejowa Rzeszów - Jasło, podobnie jak czynił to w przeszłości szlak handlowy prowadzący ku Przełęczy Dukielskiej. Jemu to zawdzięczać po części należy wczesne osadnictwo tych ziem. W 1279 r. pojawiają się pierwsze wzmianki o Kożuchowle a w 1366 r. o Wiśniowej. W okresie tym teren dzisiejszej gminy należał zapewne do rodu Bogoriów, potem zaś m.in. do bogatych rodzin Odrowążów, Bonerów, Jabłonowskich a od poł. XIX w. - Mycielskich. Ci ostatni stworzyli z Wiśniowej swoistą mekkę krakowskiego świata artystycznego i politycznego przełomu wieków. Józef Mehoffer, Jan Cybis, Tytus Czyżewski i inni wielokrotnie gościli w murach tutejszego pałacu. Dziś obiekt ten, wybudowany na początku XVII w. i przebudowany w 2 połowie wieku XVIII i XIX (wg proj. F. Pokutyńskiego) stanowi jedną z największych atrakcji gminy. Towarzyszą mu liczne zabudowania podworskie, w tym oficyna będąca niegdyś obronnym dworem (XVI - XX w.) oraz neoromańska kaplica grobowa Mycielskich z 1901 r. (wewnątrz cenne XV w. rzeźby włoskie) a otoczenie stanowi rozległy park (11 ha). Z innych zabytków gminy, na uwagę zasługują także kościoły w: Niewodnej p.w. św. Anny z 1923 r. z trójnawowym wnętrzem ozdobionym współczesną ornamentowo-figuralną polichromią, a także pochodzącymi z XVIII w. trzema ołtarzami, amboną, chrzcielnicą oraz chórem i w Kozłówku p.w. św. Doroty z 1877 r. z zachowanym barokowym prospektem organowym z poprzedniej świątyni i gotycką rzeźbą świętej z ok. 1460 r.; oraz neoromańska dawna cerkiew grekokatolicka z 1912 r. w Oparówce, zaświadczająca o rusińskiej przeszłości regionu. Rzadkie już w Polsce wiatraki obejrzeć można w Kalembinie i Szufnarowej, w której znajduje się skansen "Jak żyli i pracowali nasi przodkowie".

Prócz turystów gmina zaprasza też przedsiębiorców, którzy zechcą wesprzeć jej rozwój, bazując choćby na ugruntowanej tu tradycji produkcji rolnej, w tym upraw porzeczek, truskawek i fasoli. Działalność wesprze zapewne rozwijana infrastruktura komunalna (wodociągi, gazyfikacja), przychylność dla ekologicznych inwestycji i dogodne położenie.